Cuda i łaski za wstawiennictwem Matki Boskiej Płonkowskiej.

Opracowano na podstawie książki Jakuba Dobrzyńskiego „Pod opieką św. Michała Archanioła. Parafia rzymskokatolicka w Płonce Kościelnej i jej mieszkańcy do 1945 r.”, w której autor zamieścił pełny wykaz cudów zawartych w Księdze Cudów. Dwutomowa Księga Cudów przechowywana jest w Archiwum Parafialnym w Płonce Kościelnej. Zapisano w niej historię powstania obrazu oraz cudowne uzdrowienia. W tomie I wymieniono 237 cudownych wydarzeń, które miały miejsce za sprawą cudownego obrazu Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W tomie II znajdują się 624 opisy. Poniżej zamieszczono fragmenty pochodzące z opracowania J. Dobrzyńskiego. Cuda i laski otrzymane w Płonce Kościelnej:
W nawiasie podano miejsce zapisu w oryginale tj. numer wpisu/numer księgi.

Agnieszka (akt 154/1) – pochodząca z parafii Zambrów poddana Jego Mości Pana Tomasza Brzostowskiego cześnika różańskiego. 24 maja 1676 złożyła zeznanie o uzdrowieniu z bólu nóg.

Anna (akt 340/2) – pochodząca z parafii Suraż. Złożyła zeznanie dziękczynne za uzdrowienie swej córki z choroby kaduczej w dniu 29 stycznia 1676 roku.

Ardanowski Marcin (akt 46/1; 36/2) – Towarzysz Chorągwi Kozackiej Jerzego Chodkiewicza Starosty Błudeńskiego Pułkownika Wojsk Litewskich. 

Posiadacz włości w Topilcu. W 1673 roku złożył wotum dziękczynne zdobyte w bitwie pod Chocimiem.

Bańkowski Samuel (akt 315/2) – pochodzący z parafii bielskiej. Złożył zeznanie za uzdrowienie swego dziecka w dniu 30 września 1675 roku.

Baranowska Anna (akt 412/2) – pochodząca z parafii Rajgród, żona Pawła Zrąbka. W Płonce stawiła się 18 września 1676 roku, gdzie  dziękowała za uzdrowienie z choroby psychicznej.

Baranowski Jan (akt 75; akt 165/2) – Pisarz Jego Królewskiej Mości. 8 sierpnia 1674 roku w Płonce dziękował za wygraną sprawę w sądzie kapturowym.

Borkowski Jakub (akt 126/1) – pochodzący z województwa poznańskiego. Zeznał 15 października 1676 roku, że został uzdrowiony z choroby psychicznej i strachu.

Chojecki Stanisław (akt 566/2) – towarzysz Jaśnie Wielmożnego wojewody wileńskiego. W 1682 roku ufundował wotum dziękczynne.

Chwiedor (akt 128/1; akt 322/2) – pochodzący z parafii Zabłudowskiej, prawosławny. Zeznał 20 października 1676 roku, że został uzdrowiony.

Dmochowski Samuel (akt 53/2) – pochodzący z parafii Czyżew. W Płonce złożył 8 kwietnia 1674 roku zeznanie uzdrowienia ze ślepoty.

Dorota (akt 225/2) – żona Samuela, grekokatoliczka. Pochodząca z Bielska złożyła zeznanie uzdrowienia ślepoty 29 czerwca 1675 roku.

Dorota (akt 85/2) – żona Bartosza, pochodząca z Jabłonowa. Uzdrowiona z bólu nogi. 

Falkowska (akt 600/2) – żona Wojciecha, baba szpitala płońskiego. 8 czerwca 1778 roku przedłożyła relację nieznajomej kobiety o uzdrowieniu z bólu rąk.

Filonowiczowa Krystyna (akt 326/2) – pochodząca z miasta Wilna. Niewidoma odzyskała wzrok. Zeznanie pod datą 20 października 1675 roku. Zeznanie potwierdzili Marcin Prabiński i Mikołaj Mocarski.

Górski Jan (akt 409/2) – pochodzący z parafii Topczewo. W Płonce stawił się w 1676 roku i dziękował za uzdrowienie z choroby.

Grądzka Agnieszka (akt 293/2) – pochodząca z Łomży. Uzdrowiona z opuchlizny ciała. 8 września 1675 roku złożyła zeznanie w Płonce.

Grądzka Katarzyna (akt 247/2) – pochodząca z parafii Kulesze. Uzdrowiona z choroby nóg złożyła zeznanie 9 lipca 1675 roku.

Horbowski Stanisław (akt 145/1) – służący pod chorągwią kozacką u Jaśnie Pana Chodkiewicza. 18 marca 1676 złożył zeznanie, w którym  podziękował za uratowanie przed utonięciem w Bugu.

Hornik Iwan (akt 3/2) – pochodzący z Bohaczowa. Uzdrowiony z braku słuchu złożył zeznanie 10 listopada 1673 roku.

Kaczkiło Stanisław (akt 161/1) – Poddany Jaśnie Pani Budlerowej, podkomorzyny koronnej. Pochodzący z Hodorówki złożył zeznanie 7 czerwca 1676 roku, w którym donosił o wskrzeszeniu swego syna Jana za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny. Cud potwierdzają wraz z nim jego żona Tekla, krewni: Bartosz, Maciej i Paweł oraz Kazimierz Markowski, poborca ziemi bielskiej, Jakub Markowski i Stanisław Kostro.

Karwowski Wojciech (akt 228/1) – w 1678 roku zeznał, że widział jasność w okolicach kościoła w Płonce.

Knyszewicz Oleksiej (akt 268/2) – pochodzący z parafii Jurowce, prawosławny. Złożył podziękowanie za uzdrowienie dziecka w dniu 22 lipca 1675 roku.

Lasocka Marina (akt 420/2) – wyznania luterańskiego, pochodząca z powiatu warmińskiego. Świadectwo uzdrowienia złożyła w 1676 roku.

Lesiewski Jan (akt 466/2) – pochodzący z parafii Kobylin. Chorował na nogi. Uzdrowiony stawił się o własnych siłach w Płonce 28 listopada 1677 roku.

Lewandowski Władysław Kazimierz (14/2) – kapitan wojsk Jego Królewskiej Mości, rezydent alumnatu żołnierskiego w Tykocinie. 17 grudnia 1673 roku złożył zeznanie dziękczynne za uzdrowienie.

Łapińska Ewa (akt 613/2) – de domo Roszkowska, z Roszk Leśnych w parafii Płonka. Uzdrowiona z ciężkiej opuchlizny w 1776 roku.

Łapiński Grzegorz (akt 83/2) – 13 maja 1674 roku złożył zeznanie uzdrowienia z choroby nóg. Przydomek Połpanek.

Magdalena (akt 84/2) – pochodząca z Kulesz. W Płonce stawiła się 13 maja 1674 roku. Zeznała, że została uzdrowiona z bólu głowy i oczu.

Miszel Wojciech (akt 592/2) – pochodzący ze wsi Biele w parafii Suraż. Uzdrowiony z „robaków w wardze”. Złożył dziękczynną wizytę w Płonce 15 stycznia 1771 roku. 

Niedzwiecki Jan (akt 127/1) – pochodzący z parafii Grajewo. 15 października 1676 roku zeznał, że za wstawiennictwem Matki Boskiej  Płonkowskiej został ocalony przed utratą ręki w czasie pojedynku w Warszawie.

Nowicka Marianna (akt 319/2) – córka Pawła Olszewskiego, pochodząca z parafii lidzkiej w województwie trockim. Zeznanie uzdrowienia zapisano pod datą 18 października 1675 roku.

Orsetti Piotr (akt 583/2) – łowczy ziemi bielskiej, właściciel dóbr waniewskich. Złożył w 1727 roku wotum dziękczynne w kościele w Płonce.

Parys Szczęsny Zygmunt (akt 542/2) – kasztelan lubelski, starosta czerski. W 1680 roku złożył zeznanie uzdrowienia jego syna.

Piecioszyk Marcin (akt 145/2) – pochodzący z parafii Płonka. Uzdrowiony z choroby głowy, zeznanie złożył 22 czerwca 1674 roku.

Pienaszewski Andrzej (akt 471/2) – sługa Jaśnie Możnego Pana Orsetiego z parafii Waniewo. 3 grudnia 1677 roku stawił się w Płonce, gdzie złożył świadectwo ocalenia życia w czasie upadku z konia.

Płoński Adam (akt 606/2) – pochodzący z Płonki Matyski, przydomek Kołpak. Uzdrowiony z głuchoty.

Roszkowski Jan (akt 597/2) – parafianin płoński ze wsi Roszki Leśne. Złożył świadectwo uzdrowienia swoich synów Jakuba i Pawła z choroby nóg.

Skwiski Adam (akt 399/2) – 5 sierpnia 1676 roku złożył zeznanie dziękczynne za uzdrowienie żony z kołtuna.

Sobolewski Wawrzyniec (akt 146/1) – pochodzący z parafii białostockiej. 18 marca 1676 złożył zeznanie uzdrowienia swej córki ze ślepoty.

Spirkowicz Michał (akt 64/1; 117/2) – żołnierz Wojska Litewskiego, służący pod chorągwią Grocholskiego. W 1674 roku dziękował w Płonce za uzdrowienie z zawrotów głowy i szaleństwa.

Stanisław Grocki (akt 100/1) – pochodzący z parafii Zuzela. W 1675 roku dziękował za uzdrowienie ręki i nogi.

Śliwowski Urban (akt 206/1) – pochodzący z parafii Jabłoń. 24 marca 1678 roku dziękował za ocalenie jego córki od śmierci w pożarze domu.

Teodorowicz Pachomiusz (akt 539/2) – ojciec zakonu bazylianów konwentu supraskiego. 10 marca 1679 roku złożył świadectwo cudownego uzdrowienia z ciężkiej choroby. 

Wierzbicki Jan (akt 67; akt 144/2) – prezbiter Cerkwi w Siemiatyczach. W 1674 roku dziękował za uzdrowienie z bólu gardła, kołtuna oraz kończyn.

Witanowski Ignacy (akt 608/2; akt 609/2) – chorąży wielkiej buławy, mąż Katarzyny. Pochodzący z parafii Łubin. Uzdrowiony z ciężkiej choroby.  Złożył także zeznanie uzdrowienia jego syna Kajetana z trądu. W Płonce stawił się w 1780 i 1781 roku.

Witkowska Barbara (akt 103/1) – Pochodząca z parafii niewodnickiej. 4 lipca 1675 roku zeznawała uzdrowienie syna Piotra.

Worbic Prokop (akt 205/1) – pochodzący z włości grodzieńskich. Zeznanie złożył za córkę Justynę w dniu 6 lutego 1678 roku. Dziękował za uzdrowienie córki z choroby psychicznej. Wcześniej pielgrzymowali do Świętej Lipki, Wąsosza i Jedwabnego. Uzdrowienie potwierdzili Wojciech i Jan Łapińscy.

Zalewska Kunegunda (akt 603/2) – pochodząca z Bruszewa w parafii Sokoły. Złożyła zeznanie uzdrowienia jej syna Walentego.

Zalewska Marianna (akt 125/2) – pochodząca z Lipki koło Warszawy. 2 czerwca 1674 złożyła w Płonce zeznanie z uzdrowienia z ciężkiej kolki.

Zapolski Kacper (akt 194/1) – brat zakonu świętego Franciszka konwentu bielskiego. po 12-milowej pielgrzymce dotarł do Płonki, gdzie złożył zeznanie uzdrowienia choroby nóg.

Żukowska Jadwiga (akt 104/1) – Pochodząca z parafii Knyszyn, uzdrowiona w 1675 roku z choroby oczu.